Nazwę tej roślinie nadał europejski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Jest to dwupienna roślina pochodząca z Ameryki Południowej. Ostrokrzew paragwajski osiąga około 15 m długości. W realu rośnie w specyficznych zbiorowiskach leśnych, nazywanych yerbales, w skład których wchodzą również odmiany z grupy wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.

Zbiorowiska te, dzisiaj nie rzadko wyniszczone w wyniku przemysłowego pozyskiwania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas kwitnienia yerba mate przypada na okres od października do grudnia. Białe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się żółte owoce.

Liście są podłużne, o wymiarach do 5 cm, zimozielone. Zbiory z jednego drzewa są wykonywane co trzy lata, w trakcie których można pozyskać nawet do 65 – 85 funtów suszu. Oprócz ostrokrzewu paragwajskiego zbiera się także liście innych odmian, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rdzennych roślin wykorzystywali też północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów sporządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.

Pokrewne posty

• Nie ma pokrewnych postów.